Tradycyjne tematy
Decydując się na tradycyjne tematy godła oświaty - płomień, słońce, książka - problemem jest opracowanie rysunkowe. Wtedy trzeba zdecydować charakter formy plastycznej motywu dekoracyjnego: na wpół abstrakcyjny lub prymitywny w duchu sztuki dzieci, prosty, zwięzły, czytelny według własnych możliwości twórczych wykonawcy, oryginalny, współczesny, na miarę możliwości plastyka specjalisty dekoratora. W przypadku zdecydowania godła w formie płomienia (rys. 69a) istnieje wiele sposobów narysowania go liniami prostymi lub płynnymi, w kształcie pojedynczego płomyka jak u świecy lub płomienia charakteryzującego dynamizm społecznego problemu oświaty. Opracowanie lapidarnego "hasła" plastycznego przy minimum treści rzeczowej jest trudne. Znacznie łatwiej opracować godło wprowadzając bogatszą treść rzeczową, przesuwając treść plastyczną na drugi plan. A więc pochodnia, płomyk obwiedziony kołem symbolizującym wykształcenie lub jeszcze bogaciej - płomień i książka otwarta symbolizująca powszechność oświaty (rys. 69cd). Wtedy trzeba zdecydować kształt poszczególnych elementów, proporcje, sposób zestawienia. Alternatyw jest wiele, decyzja niełatwa, nie można podpowiedzieć sposobu opracowania motywu. Wiadomo, że należy utrzymać go w charakterze całości kompozycji dekoracji. W każdym przypadku, celowa jest synteza (trafne uproszczenia) kształtu. Chybia opracowanie naturalistyczne. Niedopuszczalne są pomysły dziwne, jak np. godło państwowe wykonane z białych piór.